Lang leve de wansmaak!

De 20 beste zware metalen albums van 2016. 

Ik doe het niet vaak, maar aan het begin van het nieuwe jaar wil ik me ook wel eens wagen aan een lijstje van wat ik de meest markante zware metalen van 2016 vond. Het is puur subjectief en heeft alles met smaak (of het gebrek daaraan) te maken. Het is niet meer dan een top 20 van de albums die me dit jaar omver geblazen hebben. Of die een speciaal plekje in mijn zware metalenhart veroverd hebben. Of die simpelweg het meest rondjes in mijn cd- of platenspeler gedraaid hebben. Een lijstje zonder veel poespas en zonder veel doordachte logica, het zijn gewoon de 20 zware metalen albums die me in 2016 het meest geraakt hebben. Zo simpel moet een rangschikking soms maar zijn.

almanac-tsar-artwork20. Almanac – Tsar

De nieuwe power metal band van Victor Smolski (ex-Rage), Almanac, wist ondanks het eerder repetitieve karakter en de eigenlijk maar weinig virtuoze muzikaliteit toch steeds zijn weg te vinden richting schijfjesdraaier. Het maakte me soms gewoon erg vrolijk en de tsarenthematiek is er ook gewoon eentje dat best fel is. Bovendien hou ik ook van mannenkoren in power / heavy metal. Vandaar deze twintigste plaats voor een band die al bij al wat meer krediet verdiende.

Ontdekken? Self Blinded Eyes.

ghostlights_by_avantasia19. Avantasia – Ghostlights

Ik beken. Operametal is al jaren een guilty pleasure van mij. Avantasia, de ‘mietjesmetal’ van Tobias Sammet, heeft met Ghostlights zijn zevende album. Ik ben nog steeds onder de indruk, ook al halen ze het niveau van de eerste platen (Opera Metal 1 & 2) niet meer. Al kan dat ook een puur nostalgische reflex zijn. Die eerste twee albums hebben wij omvergeblazen. Ik was er zodanig van onder de indruk dat ik zowaar een zware metalen identiteitscrisis kreeg. Altijd had ik mietjesmetal afgezworen en ik werd er nu zowaar door overdonderd. Sindsdien heeft Avantasia een speciaal plekje in mijn collectie ingenomen. Vandaar een negentiende plaats. O ja, een weetje: openingstrack en single ‘Mystery of a Blood Red Rose’ was kandidaatlied voor de Duitse Eurovision-inzending. Het werd echter niet genomineerd.

Ontdekken? Mystery of a Blood Red Rose.

runningwildrapidforaycd18. Running Wild – Rapid Foray

Aye. Dat het zestiende album van piratenlegende Running Wild hier een plaatsje verdient, was zo zeker als een piraat meestal gewelddadig aan zijn einde kwam. Niet alleen is Rapid Foray een übervet meezingalbum, bovendien lanceerde Running Wild ruim 20 jaar voor dat verrekte Alestorm de enige echte piratenmetal met het onnavolgbare ‘Under Jolly Roger’ (1987). De kanonschoten bij de intro van dat album blijven je zelfs dertig jaar na datum bij je keel grijpen. En na wat minder albums, doet Running Wild de brave zeevaarder met Rapid Foray opnieuw naar vers ondergoed grijpen met hun hymnes voor het vrijbuitersleven.

Ontdekken? Black Bart (niet Bert!).

727805717. Dark Funeral – Where shadows forever reign

Ik heb altijd al een wat moeilijke relatie gehad met deze Zweedse black metallieden. Soms vond ik ze goed, zeker in mijn eigenste donkere, zelfs satanische periode (hoe heerlijk was het niet mee te krijsen met ‘Open the gates … SAAAATAAAAN!!!’). Nadat ik innerlijke rust gevonden had, vond ik er echt vaak helemaal niets meer aan. Hun jongste worp is echter zo onheilspellend goed dat zelfs de Gehoornde een schietgebedje prevelt alvorens hij het plaatje oplegt. Een terechte zeventiende plaats dus.

Ontdekken? Unchain my soul.

denner_shermann_album_cover_80016. Denner/Shermann – Masters of Evil

Mercyful Fate-oudgedienden Michael Denner en Hank Shermann kwamen het afgelopen jaar met een nieuw heavy metal album op de proppen. Eentje dat sterk aanleunt bij hun oude band. En omdat ik een onwaarschijnlijk grote fan van Mercyful Fate en King Diamond ben, ben ik dus ook best te spreken over dit ‘Masters of Evil’. Een meer dan te pruimen album dat muzikaal hoge ogen gooit, maar vocaal niet kan tippen aan de enige echte King zelf. En of ik het wil of niet, door de muziekstijl en de keuze voor een zanger die probeert te klinken als de King, kan je niet anders dan vergelijken met het origineel. Bijlange niet slecht, vrij goed zelfs, maar nooit van hetzelfde niveau als Mercyful Fate. Toch een verdienstelijke zestiende plaats.

Ontdekken? Son of Satan!

grand-magus_sword-songs15. Grand Magus – Sword Songs

Tijdens het beluisteren van het achtste album van het Zweedse heavy metaltrio Grand Magus krijg je spontaan zin om je zwaard of bijl te grijpen, je met oorlogsverf te beschilderen en de straat op te lopen om rivaliserende stammen met het uiteinde van je staal te laten kennismaken. Wat een energie. Wat een plaat. ‘Sword Songs’ stak het afgelopen jaar meer dan frequent in mijn muziekinstallatie en ik brak bij het aanhoren van hun zoete strijdersklanken net niet mijn hoofd toen ik de kast paste of de kast toen ik nogal wild stampend meezong. Wat mij betreft toch een van de beste bands van de laatste jaren. Ondergewaardeerd.

Ontdekken? Vangarian.

press_cover_01-114. Insomnium – Winter’s Gate

De Finse heren van Insomnium schreven voor hun laatste album één nummer van 40 minuten rond een kortverhaal over enkele Vikingen in nood. Een prachtig muzikaal avontuur dat je met deze Vikingen op sleeptouw neemt en geen seconde verveelt. Het kortverhaal zelf is van de hand van zanger Niilo Sevänen en won verschillende prijzen. Dat Sevänen historicus is én cultuurdirecteur van de Finse stad Kotka is, maakt Insomnium alleen maar interessanter voor mij.

Ontdekken? Het volledige album staat niet online, maar je vindt wel een inleiding door Niilo Sevänen en Insomnium met enkele geluidsfragmenten.
690_dim_rgb11-113. Diabulus in Musica – Dirge for the Argons

Sinds ik in de kunstacademie werk, durf ik al eens te vallen voor muziek die zware metalen en klassieke orkestraties mixt tot een lekker luisterend geheel.  Ik was al langer fan van bands zoals SepticFlesh en Fleshgod Apocalypse (zie verder in deze rangschikking), maar de mix van death metal, klassieke muziek én vrouwengezang, ik bleef het er toch altijd wat moeilijk mee hebben. Niet zo bij het Spaanse Diabulus in Musica. Voor mij persoonlijk één van de relevaties van 2016. De manier waarop ze die drie elementen tot een samenhangend geheel maken is bewonderenswaardig. Hun muziek heeft wat rijpingstijd nodig, maar eens je erin meegezogen werd, blijft het je bekoren. Niet voor alle dagen en alle gemoed, maar een zeer intrigerend album.

Ontdekken? Crimson Gale.

main-cover-front12. Negura Bunget – Zi

Ik moet eerlijk toegeven dat ik de Roemeense black folk metal band Negura Bunget eigenlijk nooit echt gevolgd heb. Ik kende het wel, maar schonk er nooit veel aandacht aan. Ik herontdekte hen eigenlijk door Dordeduh, het afsplitsproject van enkele Negura Bunget-leden. Een band die me erg aansprak en de deur terug opende voor Negura Bunget. Het is echter pas met de laatste worp dat ik echt helemaal overtuigd geraakte. Misschien had ik beter direct teruggegrepen naar hun eerste albums in plaats van op de recentere minder goede plaatjes. Zi is echt een album dat me meer dan verrast heeft. De Slavische thematiek, de heerlijke black metal, de fijne folkelementen en de prachtige albumfilm maken van Negura Bunget opnieuw een ware voortrekker van de heidense zware metalen.

Ontdekken? Zi official album film.

the_vision_bleak_-_the_unknown_-_300dpi_2000x2000px11. The Vision Bleak – The Unknown

De Duitse horrorrockers van The Vision Bleak griezelden in 2016 als nooit tevoren. En hoe?! Ik ben een ontzettend grote fan, ze leverden tot dusver nog geen enkel minder album af. Schwadorf en Konstanz zijn meer dan terecht de koningen van de hedendaagse horror metal. Ook met The Unknown leveren ze een fantastisch album af. Geen grote verrassingen want de muziek zit steeds in hetzelfde stramien, maar desondanks toch een van de grote favorieten van 2016. Want één ding is zeker, The Vision Bleak laat je niet alleen het Onbekende binnenstappen.

Ontdekken? The Kindred of the Sunset.

abbathcoverart10. Abbath – Abbath

In 2016 daverde Blashyrkh op zijn grondvesten toen de verpersoonlijking van de black metal fashionista’s, Abbath, muzikaal terugsloeg. Nadat hij het afgetrapt was bij het Noorse Immortal (bekend van de ik-loop-op-een-berg-terwijl-ik-gitaarsolo’s-doe en tonnen corpsepaint), gaf hij de zware metalengemeenschap een uppercut van jewelste met de naar hemzelf genoemde band én het naar hemzelf genoemde album Abbath. Als een ware Berserker raast hij door het Hoge Noorden en slaat ieder die hem afgeschreven had met verstomming. Het ultieme bewijs dat een oude jeugdheld na 25 jaar nog altijd tot de echte metalgoden behoort.

Ontdekken? Winterbane.

press_cover_01-19. Borknagar – Winter Thrice

Wat begon als een all-star band van verschillende black metalmuzikanten uit onder andere Enslaved, Gorgoroth, Ulver en Dimmu Borgir is sinds jaar en dag uitgegroeid tot een volwaardig collectief dat op ontzettend hoog niveau black metal en folk metal combineert met progressieve en melodieuze elementen. Parels, vaak voor de zwijnen, want de teksten zijn steeds hoogstaand en doen de aandachtige lezer en luisteraar nadenken over filosofie, paganisme, de natuur en de kosmos. Muziek met de grote M.

Ontdekken? Winter Thrice.

press_cover_01-28. Moonsorrow – Jumalten Aika

Ik ontdekte de Finse zware metalen van Moonsorrow eigenlijk pas dit jaar – schande! Al hoeft het niet te verwonderen dat de Finnen met dit Jumalten Aika (‘Tijdperk der Goden’) mijn aandacht kregen. Wat een dijk van een plaat is dit. Pagan metal zoals pagan metal moet zijn. Hard, rauw, scherp en zonder al te veel hoempapa. Baf.

Ontdekken? Suden tunti.

a0457160843_107. Rotting Christ – Rituals

De Grieken van de Rottende Christus konden mij altijd al bekoren, maar sinds hun laatste twee albums liggen ze toch in de bovenste schuif. Rituals is een handleiding doorheen eeuwen zwarte rituelen. Nummers die je bij je keel grijpen, die je beklijven met duisternis en donkerheid. Muziek die je eigenlijk angst aanjaagt, want trek je door het beluisteren ervan niet allerlei kwade geesten, demonen of duivels aan? Best kan je na het aanhoren van Rituals je huis eens zuiveren met salie. Je weet maar nooit.

Ontdekken? The Four Horsemen.

ewigheim_schlafliedre6. Ewigheim – Schlaflieder

Ewigheim is een zijproject van Schwadorf en Konstanz van The Vision Bleak, aangevuld met Yantit van Eisregen. Waar The Vision Bleak volop de kaart trekt van de horror metal, bezorgt Ewigheim je een melancholische mokerslag van jewelste. Emotionele zwartzinnigheid, maar van zo’n hoog niveau dat je telkens opnieuw tranen van ontroering laat vloeien bij het beluisteren van deze allesbehalve slaapverwekkende Schlaflieder.

Ontdekken? Einmal noch.

ihsahn-arktis5. Ihsahn – Arktis

Oudgediende Ihsahn, in de jaren ’90 frontman van het legendarische black metalcollectief Emperor, reist met zijn zesde album naar de onheilspellende koude Arktische duisternis. Hij doet dat op zo’n geniale wijze dat hij voor de x’te keer zijn muzikale superioriteit bewijst. Ihsahn is al meer dan 30 jaar een van de meest vernieuwende sterren aan het zware metalenfirmament. Een componist om U tegen te zeggen.

Ontdekken?  Mass Darkness.

fleshgod-apocalypse-king4. Fleshgod Apocalypse – King

King is ondertussen het vierde album van de Italiaanse death metal bruten annex symfonische lieverdjes van Fleshgod Apocalypse. Hoe ze de smerigheid van death metal combineren met de zachte hardheid van klassieke orkestraties is zo hoogstaand en zo perfect dat ze zowel fans in zware metalen als klassieke milieus hebben. Met hun vierde album prijzen ze de koninklijke dapperheid die ieder van ons in zich draagt. Zij het met een hoek af. Uiteraard.

Ontdekken? Cold as perfection.

wolf-hoffmann-headbangers-symphony3. Wolf Hoffmann – Headbangers Symphony

Wolf Hoffmann is een Duitse gitarist die vooral furore maakte bij Accept. In 1997 stak  hij voor de eerste keer klassieke composities in een heavy metal jasje – een leren jekker uiteraard. In 2016 verscheen zijn tweede classical metalalbum, Headbangers Symphony. Hoffmann pakt ook hier enkele klassieke muziekstukken aan, daarbij ondersteund door een klassiek orkest. Hij vertaalt de klassieke componisten naar stevige heavy metal alsof hij de duivel ermee gemoeid is. Zijn gitaarwerk blaast je uit je boots. Hoffmann laat zelfs een in leer, bott’n en pinn’n geklede woeste metalhead veranderen in een klassieke muziekfan. Straf.

Ontdekken? Night on Bald Mountain.

2016_08_08_large2. Wardruna – Runaljod – Ragnarok

Ragnarok is het sluitstuk van de Runaljod-trilogie van Wardruna, een knap staaltje spiritualiteit van Einar Selvik dat het oude runenschrift op muziek probeert te plaatsen. Na het schitterende ‘Runaljod – Gap Var Ginnunga’ en ‘Runaljod – Yggdrasil’ verscheen in 2016 het derde deel, ‘Runaljod – Ragnarok’.  Begonnen als drummer Kvitrafn bij de satanische black metal band Gorgoroth herontdekte Einar later zijn heidense wortels. De spirituele muziek van Wardruna vervoert je naar mythische plaatsen en laat je wegzweven uit dit aardse tranendal om in hogere sferen tot rust te komen tijdens een spirituele herbronning. Dé beste ontspanningsmuziek sinds lang. En zonder meer één van de beste albums van 2016!

Leuk weetje: de serie Vikings maakt ook gebruik van de muziek van Wardruna. En dat is niet meer dan terecht.

Ontdekken? Raido.

skuggsja_cover1. Skuggsja – Skuggsja. A piece for Mind & Mirror

Ook de eerste plaats is voor Einar Selvik. Hij schreef namelijk in 2016 samen met Ivar Bjornson van black viking metal band Enslaved het fantastische Skuggsja, een muzikaal overzicht van 200 jaar Noorse geschiedenis. Op kosten van … jawel … de Noorse overheid. Omdat ook zware metalen daar inherent tot hun cultuur behoren. Skuggsja is een wonderlijke samensmelting van oude Noorse instrumenten, folk invloeden én zware metalen. Maar zo gemixt dat je er heel erg stil van wordt. Met recht en reden hét album van 2016!

Ontdekken? Skuggsja.

Advertenties

Gepubliceerd door

Bert De Smet

Hippe historicus, fervent fietser, wilde wandelaar. En whiskyfan, metaladept, klimaatstrijder. Ook: directieteam @academiewaregem | mn mening, mr venyn in baard · http://about.me/bertdsmet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s