Een nieuw begin

Over goede voornemens en een nieuw werkjaar.
Morgen, 16 augustus, start na vijf weken** welverdiende vakantie voor mij opnieuw het nieuwe werkjaar in onze kunstacademie . Vanaf morgen sijpelen de mensen van het directieteam, de administratieve en ondersteunende medewerkers, de coördinatoren en de leerkrachten druppelsgewijs terug binnen om vanaf 1 september vollen bak te gaan voor een nieuw schooljaar. Het lijkt elke keer hetzelfde stramien, maar zowel pedagogisch als administratief zetten we elk jaar opnieuw stappen vooruit om het nog aangenamer en beter te maken voor medewerker, leerkracht, leerling, ouder. Zo hoort het ook in een creatieve en dynamische omgeving als onze kunstacademie.

Pedagogisch heb ik niet zo heel veel (eigenlijk niets) te piepen in de kunstacademie. Administratief mag ik gelukkig wel een duit in het zakje doen. En in dat zakje zitten er alvast flink wat nieuwe kansen. Kansen die ik begin september met veel plezier aan mijn medewerkers vertel. Uiteraard krijgen ze daarbij de kans om eigen accenten te leggen. Of om eigen ideeën voor te stellen. En waarom niet eigenlijk: ook om zelfs sommige van mijn ‘kansen’ in de ijskast te stemmen. Veranderingen en verbeteringen werken alleen als het hele team erachter staat. Dus moet je als leidinggevende soms je trots inslikken en voluit voor de kansen van anderen gaan.

Vandaag is het gelukkig nog een vakantiedag. Vandaag is ook een dag waarop ik mijn boekentas (een bijna versleten rugzak van muzikale held der helden King Diamond) maak, mijn af te spelen zware metalen-schijfjes voor de werkdag verzamel (dat is het voordeel van een eigen bureau te hebben  …), mij enigszins fatsoeneer (baard wat meer in vorm, haar terug gemillimeterd), mijn zwarte kledij met een voor de academie aanvaardbare metal-shirt klaar leg en mijn eten voor de nieuwe werkdag sprokkel. En, héél belangrijk, nog een grote fietstocht onderneem om het hoofd helemaal leeg te maken. Een uitgebreid maar o zo belangrijk ritueel voor het nieuwe werkjaar start.

Ik heb de afgelopen vakantieweken ook wat voornemens opgeschreven om het anders, hopelijk ook beter, te doen komend academiejaar. Hieronder staan ze gebundeld:

Persoonlijk – maar hopelijk ook met positief effect voor mijn professioneel leven.

  • Vroeger opstaan om meer aan mijn dag te hebben. Of zoals ze in het dialect zo mooi zeggen: ‘voor den duivel zijn paneel schudt‘. Voor dag en dauw dus.
  • Elke dag starten met een ontbijt. (Ik ontbijt heel moeilijk, een echte fout voor mijn lijn en desastreus voor ‘mijn arme lijfje’.)
  • Elke ochtend eerst een half uur naar zware metalen luisteren vooraleer naar het werk te fietsen. (Hoe zwaarder de metalen, hoe meer ze mij ontspannen. Een héél belangrijk moment in de dag dus. Ook door het ritueel van het fysiek selecteren van een plaat, die op de platenspeler te plaatsen, de naald naar het juiste nummer te brengen en vervolgens even achterover te leunen en te genieten.)
  • Meer zware metalen aanschaffen. Omdat ze mijn gemoedsrust geven.
  • Elke vrije weekochtend een grote stap- of fietstocht ondernemen. (Omdat mijn hoofd echt leegmaken iets is dat ik te weinig doe. En waar ik eigenlijk ook te weinig aandacht voor heb. En omdat ik aan mijn 6.000 kilometer moet geraken …)
  • Meer tijd met familie doorbrengen.
  • Meer whisky drinken. Omdat het levenswater is.
  • Minder vrijwilligerswerk, meer activiteiten. (Klinkt contradictorisch, maar ik wil gewoon terug meer genieten van het bijwonen van activiteiten die mij écht interesseren.)
  • Meer boeken, tijdschriften,  kranten lezen. Omdat ik hunker naar informatie.
  • Meer genieten van de kleine dingen des levens. (Soms moet het gewoon niet meer dan dat zijn.)
  • Milieubewuster leven.
  • Eindelijk het erkenningsdossier afwerken zodat de Hondenzwemming, hét Sint-Baafs-Vijfse evenement, eindelijk erkend kan worden als Vlaams immaterieel cultureel erfgoed.

Professioneel – maar hopelijk ook met positief effect voor mijn persoonlijk leven.

  • Dé belangrijkste: meer aandacht hebben voor mijn collega’s, zowel persoonlijk als professioneel. Ik vergeet dat soms te veel, denk ik. En nochtans begint alles met luisteren.
  • De op één na belangrijkste: ik heb een topteam, zowel in hoofdschool als in onze afdelingen. Ik moet hen dus veel meer in alles betrekken en hen werk uit mijn handen laten nemen.
  • Minder alle touwtjes administratief in handen willen hebben. Ik moet (nog) meer vertrouwen hebben in mijn medewerkers.
  • Meer verantwoordelijkheid geven aan mijn medewerkers. Vrijheid zorgt voor meer creativiteit en meer betrokkenheid. Daar moet ik dus meer voor ijveren. Ik moet alleen het kader waarbinnen die vrijheid kan afbakenen en ‘bewaken’. Voor dat laatste heb ik alvast het geschikte uiterlijk.
  • Meer werken aan teambuilding, zowel in mijn eigen team (zie ook ‘Evaluatie als teambuilding‘) als in de kunstacademie als geheel. omdat het soms wat plezanter mag zijn.
  • Meer afdelingsbezoeken doen en afdelingsactiviteiten bijwonen. Ik probeer per schooljaar minstens naar één activiteit in elke afdeling te gaan, maar eigenlijk blijft dat ondermaats. Ik wil dus dit academiejaar meer naar onze afdelingen gaan – soms met een reden, soms zonder, gewoon om eens gedag te zeggen en te kijken of alles nog in orde is. Omdat ik weet dat het persoonlijk contact ter plaatse nog altijd het meest de eventuele ongemakken, problemen, frustraties blootlegt. En ook omdat het persoonlijk contact ter plaatse nog altijd het beste hart onder de riem is als je je waardering wil uitdrukken.
  • Elke namiddagpauze minstens 30 minuten gaan wandelen, liefst langs de spoorwegberm of in Park Casier – of waarom niet eens wat fietsen in de middagpauze? Ik heb gelukkig een uur middagpauze. Te kort om naar Wielsbeke over en weer te fietsen vanuit Waregem, maar wel te lang om gewoon in de academie te blijven. Beter nuttig besteden aan een fris hoofd na een kleine fysieke inspanning. (Ook niet te fysiek, anders verspreid ik de hele namiddag onaangename geurtjes in de academie. Voor zover ik dat nog niet zou doen natuurlijk …)

En zo zijn er waarschijnlijk nog heel wat zaken die ik anders, beter kan doen. Waarvoor ik nog meer aandacht moet hebben. Ik durf ze bijna niet op te lijsten, uit schrik dat ik een eindeloos lange blog vul. Alleen, hoe langer het lijstje, hoe minder haalbaar. Dus laat ik eerst maar even kijken of ik bovenstaande zaken wel gebolwerkt krijg. Zodat het niet weer bij loze beloftes of te vrije gedachten blijft. Anders mag ik alsnog een staptocht naar Rome ondernemen ter vergiffenis van mijn eeuwige zonden.

** Vijf weken vakantie? Toen ik nog in ‘den privé’ werkte, leken al die schoolvakanties mij véél te veel. Overdreven zelfs. Na 2,5 jaar in een schoolomgeving te werken, moet ik toegeven dat je na een hectisch schooljaar (eigenlijk elk schooljaar dus), waarbij je elke week 6/7 (of 7/7) gewerkt hebt, écht nood hebt aan die weken vakantie. Als stadsmedewerker heb ik niet automatisch alle schoolvakanties, maar door de vele overuren mag ik me toch gelukkig prijzen met 10 à 11 weken per jaar. Dat lijkt veel, maar het verbaasde mij tijdens mijn eerste schooljaar hoezeer ik die nodig had om mijn batterijen terug op te laden. Pas op, je zal mij nooit horen klagen over gebrek aan vakantie. Ik ben op dat vlak met mijn gat in een smaakvolle gezouten boter gevallen.

Op de speellijst: De nieuwste plaat van Dark Funeral: ‘Where shadows forever reign’. Ik heb altijd al een wat moeilijke relatie gehad met deze Zweedse black metallieden. Soms vond ik ze goed, soms vond ik er echt helemaal niets aan. Hun jongste worp is echter zo onheilspellend goed dat zelfs de Gehoornde een schietgebedje prevelt alvorens hij het plaatje oplegt. Wie wil luisteren, kan dat hier (hele album). Of je vindt de single ‘Unchain my soulhier.

Advertisements

Gepubliceerd door

Bert De Smet

Hippe historicus, fervent fietser, wilde wandelaar. En whiskyfan, metaladept, klimaatstrijder. Ook: directieteam @academiewaregem | mn mening, mr venyn in baard · http://about.me/bertdsmet

4 gedachten over “Een nieuw begin”

  1. Door al jouw goede voornemens heb ik zowaar zin gekregen om er opnieuw tegenaan te gaan. Bert, je bent een positieve stimulator. Het is fantastisch dat je een zo’n bengrujke schakel bent in onze kunstacademie.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s