Levenswater

Over geheelonthouder zijn maar toch whisky nippen.

Oktober 2011. De dag na de 161ste Hondenzwemming. Dat was de dag waarop ik de echtscheiding aanvroeg tussen Mevrouw Alcohol en mezelf. Na een dag/nacht met veel Omer en te veel graanjenever (waarvoor de kassa van de plaatselijke chiromeisjes mij nog altijd dankbaar is …) besloot ik definitief te breken met mijn teerbeminde, maar vaak ook chagrijnige, ontrouwe, verraderlijke gegiste wederhelft. Oorspronkelijk ingegeven door de minder fraaie kanten van een kater, maar gaandeweg steeds meer uit overtuiging.

Nu, ik zou liegen als ik zeg dat ik de laatste vijf jaar niets van alcohol meer gedronken heb. Op het begin proefde ik wel nog eens – als een soort overgangsmaatregel – een biertje (ook omdat ik verplicht werd door mijn toenmalige werkgever in het kader van de Nacht van de Geschiedenis en het bier dat ik daarvoor moest laten brouwen) of een jenevertje. Na drie maanden zei het mij echter eigenlijk al niets meer. Ik miste het zelfs al niet meer. Eens ik de knop had omgedraaid, had ik helemaal geen zin meer in alcohol. Dat heeft overigens niets met snobisme of elitarisme te maken. Het laat me gewoon koud. Waarom zou ik dan opnieuw naar de spreekwoordelijke fles grijpen? De scheve blikken nam (en neem) ik er met graagte bij, ze verschillen immers weinig van de blikken als ik zeg dat ik geen vuur of sigaretten heb. Alsof iemand met mijn uiterlijk per definitie een paffende zuipschuit moet zijn?!

Ik ben altijd heel erg principieel geweest, zeker als mensen er niet mee akkoord gaan of er opmerkingen over hebben. Zoals ze hier in mijn pittoreske plattelandsparochie zeggen: ‘Als het in zijn hoofd zit, zit het niet in zijn gat’. Ofte: hij is niet op andere gedachten te brengen. En ik ben extreem principieel over de meest vreemde zaken (wat de mainstream toch als vreemd omschrijft tenminste): altijd en alleen maar zwarte of donkere kledij dragen (‘Is dat niet veel te warm in de zomer?’ – ‘Neen, bedoeïnen dragen ook zwart in de woestijn’), mijn baard laten staan in tijden van harige terreur (‘Is dat niet veel te gevaarlijk, straks verwarren ze je met zo’n terrorist?’ – ‘Neen, echte terroristen scheren hun baard af voor ze op pad gaan’), naar zware metalen luisteren (‘Is dat niet allemaal dezelfde teringherrie?’ – ‘Neen, dat klinkt zo omdat jij dat gewoon niet snapt’).

En daar hoort geen alcohol drinken dus ook bij. Behalve whisky dan. ‘Is dat dan geen alcohol?’, hoor ik je al denken. ‘Neen, het is uisge beatha, ‘levenswater’. En laat ons wel wezen, zonder levenswater gaat een mens dood. En aangezien ik te jong ben om al naar Wodans hal der gevallenen te vertrekken, drink ik dus af en toe wat van dat heerlijke levenswater. Degusteren, zoals dat zo mooi heet. Ik besef heel goed dat ik als überprincipiële kerel keihard zondig tegen mijn eigen strikte regels, maar gelukkig bestaat er dankzij onze geliefde katholieke vriendjes en vriendinnetjes zoiets als boetedoening. Ik koop dan wel geen aflaten, maar ik steun enkele goede doelen rond klimaatverandering, ‘schone energie’, natuurbehoud en dierenrechten. En eerlijk? Als je weet dat dat je boetedoening is, dan smaakt zo’n whisky des te lekkerder.

Het verhaaltje van het levenswater is een boutade die ik quasi constant gebruik – tot in mijn speeches toe – maar het is natuurlijk niet de enige reden waarom ik whisky blijf drinken. Nu, ik drink het eigenlijk niet, ik onderga het. Je nipt slokjes, mijmert een kwartier over de smaak, de geur, de lichte verdoving en neemt vervolgens een nieuwe slok. In een lezersbrief in Humo vergeleek ik whisky ooit met zware metalen – en ik kan het nog altijd niet beter omschrijven dan toen:

‘Waarom drink ik dan whisky? Omdat het een verfijnde, veelzijdige drank is. Whisky doet me vaak denken aan metal. Zware metalen lijken op het eerste gezicht ook allemaal hetzelfde gebrul, geroep en getier. Maar het is een muziekgenre met ontzettend veel subgenres. Van black en death over heavy en power tot symfonische, folk en zelfs opera metal. Plus nog tweehonderd en oneindig veel andere subgenres.
En net zoals ik blijvend verwonderd kan zijn door metal, ben ik dat ook door de gelaagdheid van whisky. Het is een drank die onwaarschijnlijk veel soorten whisky’s met evenveel smaakverschillen kent. Elke keer opnieuw ontdek je iets nieuws, zelfs binnen één merk. Door het hoge alcoholpercentage en de stevige smaak is het bovendien een vloeistof die je eerder langzaam nuttigt. Een goedje dat je koestert ook.  Net zoals metal dus.

Eigenlijk kan ik het gevoel van waarom whisky drinken perfect samenvatten met de woorden van Cornelius Jakhelln, de geniale tekstschrijver van het Noorse avantgarde black metal-project Solefald: ‘As the last God on Earth I ask for a whisky’  (uit: Norrøn livskunst, nummer: Waves over Walhalla – ik vind het jammer genoeg niet online terug om te laten beluisteren – aan de andere kant, dat heeft ook zijn charmes: opzoeken, aanschaffen en analoog beluisteren!). Dat is absoluut de essentie: op het Einde der Tijden, tijdens de Ragnarøkkr of Götterdämmerung, heb je maar één iets nodig en dat is een flinke teug levenswater.

O ja, ik drink tijdens het schrijven van deze blog een Jura Single Malt Scotch Whisky, de 16 years Diurachs’ Own om precies te zijn. Een whisky die ik kreeg van mijn algemeen directeur, Luc Dumoulin. Een bijzondere attentie die me meer dan smaakt.

Op de speellijst: Satyr Wongravens enige dark ambient/dungeon music-soloproject Wongraven, beluisteren. Satyr is naast vocalist/muzikant van de black metalband Satyricon overigens ook een gepassioneerd wijnboer. Niet mijn ding, maar zijn enthousiasme voor al zijn projecten, ondanks zijn hersentumor, dwingt wel een mateloos respect af. Voor de fans van operakoren, hier vind je een teaser van zijn Live at the Opera-project waarbij hij de zware metalen van Satyricon in de Noorse Nationale Opera laat begeleiden door het operahuiskoor.

Foto: mijn eigen bescheiden whiskybureel met twee rijen whiskyflessen. Vooral fan van de (licht) geturfde whisky’s zoals Lagavulin en Laphroaig. Het bureel behoorde overigens ooit toe aan een plaatselijke bierbrouwer, dus het blijft in de alcoholische sfeer.

Advertenties

Gepubliceerd door

Bert De Smet

Hippe historicus, fervent fietser, wilde wandelaar. En whiskyfan, metaladept, klimaatstrijder. Ook: directieteam @academiewaregem | mn mening, mr venyn in baard · http://about.me/bertdsmet

3 thoughts on “Levenswater”

  1. Mooie blog. Principes, (schitterende) muziekkeuzes en genieten ipv gieten.. Dompel je onder in de wereld van ‘bier gerijpt op whisky vaten’. Ook deze degusteer je ipv stevig te doordrinken. Als kers op de taart neem je een beetje van de whisky waar het bier contact mee heeft gehad. Zo haal je de karakterestieken er mooi uit.

    Ik ben zeker niet zo principieel als jij. Voor mij werkt uitersten niet. Wel deel ik je liefde voor degusteren (en metal, maar dat even terzijde). Wat ik wel deel is mijn aversie voor dronken worden, of zelfs aangeschoten. 1 a 2 bieren max op een dag en meerdere dagen geen alcohol werkt prima voor mij. Het gaat om de smaak, niet zozeer om de alcohol.

    Tip: Agalloch is een geweldige band om te beluisteren tijdens het degusteren.

    Liked by 1 persoon

    1. Bedankt, Yuri!
      Ik kreeg van een kameraad op Facebook ook de tip om me te laten verleiden door bier gerijpt op whiskyvaten. Klinkt veelbelovend, maar ik laat die kelk voorlopig aan mij voorbijgaan 😉
      Ik volg je volledig als je zegt dat het over de smaak gaat. Dat is ook mijn punt een beetje, alleen werkt dat voor mij juist bij whisky, minder tot niet bij andere alcoholische dranken.
      Ik definieerde het als strikte principes, maar eigenlijk zorgen die zaken voor een zeker kader waarbinnen ik ten volle mezelf kan zijn. Vandaar hecht ik er zoveel waarde aan.
      En bedankt voor je waardering voor de muziekkeuzes. Muziek is natuurlijk superobjectief, maar het is des te fijner als mensen die muziekliefde toch delen.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s