Zicht op de Leie

Over het waarom van een blog. En over de rol van de Leie daarin.

De Leie. Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik ze voor het eerst zag. Of wat voor indruk die Leie toen op me gemaakt heeft. Wel weet ik wat ze nu voor me betekent en hoe vaak ik de Leie al gezien, gevoeld, zelfs geproefd heb. Geen aanrader dat laatste. De Leie is sinds jaar en dag mijn toevluchtsoord als ik ontspanning zoek, als ik wil nadenken over eender wat, als ik wil tot rust komen, of gewoon als ik van de schoonheid van dichtbij wil genieten. De rechttrekking van de Leie heeft gezorgd voor enkele prachtige stukjes natuur. En daar ben ik niet rouwig om. Het is immers de uitgelezen plek om met mezelf in het reine te komen. Mentaal dan. Fysiek opteer ik nog steeds voor de betere inloopdouche.

De Leie. Het is daar ook dat ik me al vaak afvroeg waarom ik niet meer naar de pen grijp om mijn gedachten neer te schrijven. Mijn hoofd is vaak een maalstroom aan inzichten, ideeën, meningen, over onwaarschijnlijk veel zaken overigens: muziek, whisky, erfgoed, vrijwilligerswerk, het klimaat, de politiek, werken, leidinggeven, jonge eigenzinnigaards, vergeten Vlaamse dichters, averechts mezelf kunnen zijn, de alledaagse geschiedenis, enz. Zicht op de Leie – voor mij evenwel verengt tot de afgesneden meanders in Sint-Baafs-Vijve, Wielsbeke en Ooigem – betekent dus evenveel als zicht op mijn diepste gedachten. En die willen er steeds meer uit. Ze smeken bijna hardhandig om verlost te worden uit die dikke, kale, bebaarde karakterkop van mij. Neerschrijven is één iets, ze delen met de verenigde mensheid iets anders. Mijn belangrijkste tegenargumenten voor zo’n publieke blog waren altijd dezelfde: 1. wie maalt er nu om wat ik, simpele plattelandsjongen, te vertellen heb? 2. blijf ik niet beter vasthouden aan een zekere diplomatische en publieke neutraliteit? Wie mij wat kent denkt nu waarschijnlijk: wanneer neemt die zwartgeklede spraakwaterval eigenlijk een blad voor de mond? Maar het gebeurt dus, meestal over zaken die mij echt raken en waarover ik geen onnodige discussies of spanningen wil veroorzaken. Alleen, moet een mens soms niet meer durven zeggen wat hij/zij denkt over de fundamentele zaken in het leven – zeker nu in deze donkere tijden van intolerantie, zwartwitkijken en nodeloos geweld? Ik maal nooit om wat een ander denkt van mij – anders had ik het nooit volgehouden om consequent zwart te dragen (‘ben je depressief misschien?’), om een baard te laten groeien (‘ben je jihadist misschien?’), om kansen te laten liggen omdat ik me anders moest conformeren (‘ben je debiel misschien?’), om nooit met de auto te rijden (‘ben je abnormaal misschien?’), om heemkunde cool te vinden (‘ben je gestoord misschien?’), enz. Maar toch heb ik al te vaak het achterste van mijn tong bewust niet laten zien. Nu ik de wonderlijke kaap van de dertig overschrijden heb, merk ik steeds meer de noodzaak om toch te zeggen waar het voor mij op staat. En een rondvraag op Twitter vandaag (ondertussen eigenlijk al gisteren) leert me dat er toch enkele mensen (ik dacht er toch vier geteld te hebben) benieuwd zijn naar mijn spreekwoordelijke stuivers over enkele zaken, hoe krankzinnig die ook zullen zijn. Al denk ik dat ik – ondanks de saaiheid van mijn bestaan – toch veel interessante zaken beleef om een blogbericht mee te vullen. Vandaar dus een sprong in het diepe met de opstart van deze blog. Die sprong in het diepe zal zeker niet in de Oude Leie zijn. Door de geringe meter diepte vrees ik dat ik meer breek dan losweek anders.

De Leie. Het zal dus niet langer die plek zijn waar alleen mijn diepste gedachten verborgen blijven. Binnenkort komen ze dus ook bovendrijven en verschijnen ze gewoon hier, op deze blog. Voor het gemak heb ik die saaiweg ‘Bert De Smet’ genoemd. Fancy titels, het laat me koud en het zegt niets over de inhoud. Laat staan over de meerwaarde. Al durf ik betwijfelen of deze blog ooit een meerwaarde zal hebben. De tijd zal het uitwijzen.

Advertenties

Gepubliceerd door

Bert De Smet

Hippe historicus, fervent fietser, wilde wandelaar. En whiskyfan, metaladept, klimaatstrijder. Ook: directieteam @academiewaregem | mn mening, mr venyn in baard · http://about.me/bertdsmet

6 thoughts on “Zicht op de Leie”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s